fa میزان بیان ژن‌های آپوپتوز پس از پیوند اتوگرافت بافت تخمدان انجمادی کپسوله‌شده با هیدروژل اسید هیالورونیک در رت بیولوژی biology پژوهشي Research <strong><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">مقدمه</span></span></strong>: <span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">ایسکمی و به دنبال آن، آپوپتوز و مرگ‌ومیر فولیکول‌ها از مشکلاتی است که پس از انجماد و پیوند بافت تخمدان رخ می‌دهد. در مطالعۀ حاضر، با هدف کاهش ایسکمی و آپوپتوز، از هیدروژل اسید هیالورونیک به‌عنوان یک کپسول در بافت تخمدان انجمادی-پیوندی رت استفاده شد.</span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">مواد و روش ها:</span></span></span></strong> <span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">22 رت‌ مادۀ بالغ (~8 هفته) با سیکل استروس طبیعی، اوارکتومی گردید و سپس تخمدان سمت راست آن‌‌ها منجمد شد و پس از ذوب به دو گروه تقسیم گردیدند: انجمادی-پیوندی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(VT) (n=11)</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;"> و انجمادی کپسوله‌شده در هیدروژل اسید هیالورونیک-پیوندی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(VT+HA) (n=11)</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;"> که در داخل عضلۀ پشتی همان رت پیوند زده شد؛ سپس از روز 4 پس از پیوند، روزانه از رت‌ها اسمیر واژن تهیه گردید و در پایان اولین سیکل استروس (تقریباً 15 روز پس از پیوند)، تخمدان‌‌ها از بدن رت‌‌ها خارج‌ شد و با روش </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">Real time PCR</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">، بعضی از ژن‌های دخیل در آپوپتوز ازجمله </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">P53</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">c-Myc</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">Bax</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">Bcl-2</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">Caspase3</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;"> ارزیابی گردید</span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">.</span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">یافته‌ها:</span></span></span></span></strong> <span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">نتایج نشان داد که همۀ پیوندها کاملاً موفقیت‌آمیز بود (100 درصد پیوند موفق)؛ همچنین میزان بیان ژن‌های </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">P53</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">c-Myc</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">Bax</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">Caspase 3</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;"> در گروه </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">VT</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;"> بالاتر از گروه </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">VT+HA</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;"> بود. بااین‌حال، تنها در مورد ژن </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">c-Myc</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;"> این اختلاف معنادار مشاهده شد (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">P<0.05</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">)</span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">.</span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">بحث و نتیجه‌گیری:</span></span></span></span></strong> <span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">هیدروژل هیالورونیک اسید توانسته است پس از پیوند، میزان آپوپتوز را در گروه دارای کپسول (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">VT+HA</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">) نسبت به گروه بدون کپسول (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">VT</span></span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">) کاهش دهد</span></span><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">.</span></span> <strong>Introduction:</strong> Ischemia followed by apoptosis and follicles mortality are problems that occur after cryopreservation and ovarian tissue transplantation. The present study used hyaluronic acid hydrogel as a capsule to reduce ischemia and apoptosis in vitrified ovarian tissue transplantation of rats.<br> <strong>Material & Methods:</strong> In total, 22 adult female rats (~ 8-week old) with normal estrous cycle were ovariectomized, and their right ovaries were then vitrified and divided into two groups after being warmed, including vitrified-transplanted (VT) (n=11) and vitrified-encapsulated in hyaluronic acid hydrogel-transplanted (VT+HA) (n=11) that were auto transplanted into the dorsal muscle. Following that, a daily vaginal smear was obtained from the 4th day after transplantation of the rats. The ovaries were removed at the end of the first estrous cycle (approximately 15 days after transplantation), and some apoptotic genes including P53, c-Myc, Bax, Bcl-2, and Caspase 3 were evaluated by the real-time PCR.<br> <strong>Findings:</strong> All transplants were completely successful (100%). The results also showed that the expression of the P53, c-Myc, Bax, and Caspase 3 genes were higher in the VT group, compared to the VT+HA group. However, this difference was statistically significant only in the c-Myc gene (P<0.05).<br> <strong>Discussion & Conclusion:</strong> Hyaluronic acid hydrogel was able to reduce the rate of apoptosis in the capsule group (VT+HA), compared to the non-capsule group (VT) after transplantation. بافت تخمدان, انجماد شیشه‌ای, پیوند تخمدان, هیدروژل هیالورونیک اسید, آپوپتوز Apoptosis, Hyaluronic acid hydrogel, Ovarian tissue, Ovarian transplantation, Vitrification 12 21 http://sjimu.medilam.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-6471-2&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Akhavan Taheri مریم اخوان طاهری maryam.akhavantaheri@yahoo.com 9600319475328460044995 9600319475328460044995 No Gametogenesis Research Center, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran مرکز تحقیقات تولید سلول‌های جنسی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران Mojtaba Rezazadeh valojerdi مجتبی رضازاده ولوجردی mr_valojerdi@modares.ac.ir 9600319475328460044996 9600319475328460044996 Yes Dept of Anatomy, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran گروه آناتومی، دانشکدۀ علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Bita Ebrahimi بیتا ابراهیمی b.ebrahimi@royaninstitute.org 9600319475328460044997 9600319475328460044997 No Dept of Embryology, Reproductive Biomedicine Institute, Royan Institute, Tehran, Iran گروه جنین‌شناسی، پژوهشکدۀ علوم تولیدمثل، پژوهشگاه رویان، تهران، ایران