fa بررسی تأثیرکاربرد لیزرکم توان بر ترمیم نقص استخوانی در موش‌های صحرایی ماده دیابتیک و استئوپوروتیک با استفاده از تکنیک Real-time PCR آناتومی anatomy پژوهشي Research <strong><em><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">مقدمه<a name="OLE_LINK31"></a><a name="OLE_LINK30">:</a></span></span></em></strong> <span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">در مبتلایان به دیابت نوع یک تشکیل استخوان مختل شده و ریز ساختار استخوان تغییر می ‌کند. مهم ترین عارضه متابولیکی در دیابت، استئوپوروز بوده که با کاهش توده استخوانی و تخریب ساختار استخوان مشخص می‌‌‌ شود. هدف از تحقیق حاضر تعیین تاثیر کاربرد لیزر کم توان در ترمیم نقص استخوانی در مدل تجربی دیابت و استئوپوروز می ‌باشد.</span></span><br> <strong><em><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">مواد و روش ها:</span></span></em></strong> <span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">30 سر موش صحرایی ماده چهار ماهه، نژاد ویستار با وزن 220-190 گرم انتخاب و به طور تصادفی به شش گروه شامل 1: کنترل غیر دیابتی(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;"> Co.</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">)، 2: لیزر غیر دیابتی(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">L.</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">)، 3: کنترل دیابتی(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">Co.D.</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">)، 4: لیزردیابتی(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">L.D.</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">)، 5: آلندرونیت دیابتی(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">A.D.</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">)، و 6: لیزر+آلندرونیت دیابتی(.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">L.A.D</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) تقسیم شدند. دیابت در گروه‌ های 3، 4، 5 و 6 القا شد. همه گروه ‌ها تحت عمل جراحی اوارکتومی‌ و نقص استخوانی جزئی قرار گرفتند. در گروه لیزر، لیزر کم توان(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">80 Hz </span></span>&nbsp;<span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">,</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">J/cm²</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> 5/1 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">nm, </span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;890) به 3 نقطه در محل نقص تابانده ‌شد. بعد از یک ماه، استخوان ‌های تیبیا برداشت و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">Real-time&nbsp; PCR</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> انجام شد. داده‌ های گروه‌ ها با روش </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">ANOVA</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> با سطح معنی ‌داری(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">P<0.05</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) مورد تحلیل آماری قرار گرفت.</span></span><br> <strong><em><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته‌</span></span></em></strong> <strong><em><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">های پژوهش:</span></span></em></strong> <span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">تحلیل آماری </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">&nbsp;t</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">نشان داد که کاهش معنی ‌داری در دانسیته استخوان تیبیای موش ‌های دیابتیک استئوپوروتیک در مقایسه با گروه کنترل غیر دیابتی وجود دارد. تحلیل داده ‌های بیان ژن(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">ANOVA, P<0.05</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) نشان داد که بین گروه لیزر+آلندرونیت دیابتی با سایر گروه ‌ها از نظر بیان ژن </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">Runx2</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">Osteocalcin</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> اختلاف معنی‌ داری وجود دارد. </span></span><br> <strong><em><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">بحث و نتیجه ‌گیری:</span></span></em></strong> <span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">با توجه به یافته‌ ها می ‌توان گفت که درمان ترکیبی لیزر و آلندرونیت باعث تسریع در ترمیم نقص استخوانی جزئی در مدل تجربی دیابتیک استئوپوروتیک می ‌شود.</span></span> <em>Introduction: </em>Bone formation is disturbed in type 1 diabetes followed by changes in the bone microstructure. The most important metabolic disorder in diabetes is osteoporosis, which is characterized by bone loss and bone structure degradation. This study aimed to determine the effect of low-power laser on bone defect repair in the experimental model of diabetes and osteoporosis.<br> &nbsp;<br> <em>Materials & Methods: </em>A total of 30 four-month-old female Wistar rats weighing 190-220 g were selected and randomly divided into six groups, including 1: non-diabetic control (Co.), 2: non-diabetic laser (L.), 3: diabetic control (Co.D.), 4: diabetic laser (L.D.), 5: diabetic alendronate (A.D.), and 6: diabetic laser + alendronate (L.A.D.). Diabetes was induced in groups 3, 4, 5, and 6. All groups underwent ovariectomy and partial bone defect. In the laser group, a low-level laser (890nm, 80 Hz, 1/5J / cm ²) was radiated to 3 points at the defect location. Tibia bones were collected, and Real-time PCR was performed after a month. The data were analyzed using ANOVA. A p-value less than P<0.05 was considered statistically significant. <em>Ethics</em> <em>code:</em> 13237-91-1-1393-10397<br> &nbsp;<br> <em>Findings:</em> The t-test showed a significant decrease in tibia bone density in diabetic and osteoporotic rats, compared to the non-diabetic control group. Moreover, analysis of gene expression data (ANOVA, P<0.05) revealed a significant difference between the group of diabetic laser + alendronate and other groups in terms of Runx2 gene expression and Osteocalcin.<br> &nbsp;<br> <em>Discussions & Conclusions:</em> According to the findings, laser therapy combined with alendronate can accelerate the repair of partial bone defect in the experimental model of diabetes and osteoporosis.<br> &nbsp; دیابت نوع یک, استئوپوروزیس, نقص استخوانی جزئی, لیزر کم توان,Real- time PCR Low-level laser, Osteoporosis, Partial bone defect, Real-time PCR, Type 1 diabetes 40 52 http://sjimu.medilam.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5604-1&slc_lang=fa&sid=1 Atarod sadat Mostafavinia عطارد سادات مصطفوی نیا a.mostafavinia@gmail.com 9600319475328460042007 9600319475328460042007 Yes Dept of Anatomy, Faculty of Medicine, Islamic Azad University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه علوم تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران Mohammd Bayat محمد بیات mohbayat@sbmu.ac.ir 9600319475328460042008 9600319475328460042008 No Dept of Biology and Anatomical Sciences, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه بیولوژی و علوم تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Mehdi Ghatresamani مهدی قطره سامانی mahdi.samani.2020@gmail.com 9600319475328460042009 9600319475328460042009 No Dept of Immunology, Faculty of Medicine, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران kamran Ghoreishi سید کامران قریشی atty_ghoreishi@yahoo.com 9600319475328460042010 9600319475328460042010 No Dept of Statistics, Faculty of Basic Sciences, University of Qom, Qom, Iran گروه آمار، دانشکده علوم پایه، دانشگاه قم، قم، ایران