Journal of Ilam University of Medical Sciences
مجله دانشگاه علوم پزشکی ایلام
J. Ilam Uni. Med. Sci.
Medical Sciences
http://sjimu.medilam.ac.ir
96
journal96
1563-4728
2588-3135
doi
fa
jalali
1398
1
1
gregorian
2019
4
1
27
1
online
1
fulltext
fa
تاثیر تمرین تناوبی با شدت بالا(HIIT) بر نسبت آدیپونکتین به لپتین و پروتئین
واکنشگر-C در موش های صحرایی پس از القاء دیابت
استرپتوزوتوسین-نیکوتینآمید
Effect of high Intensity Interval Training on Adiponectin Leptin
Ratio and C-Reactive Protein in Streptozotocin
Nicotinamide Induced Diabetic Rats
پژوهشي
Research
<strong><em><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">مقدمه:</span></span></em></strong> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">تغییرات در آدپیوکین‏ های پلاسما و پارامترهای التهابی در دیابت نوع 2، به علت چاقی و به طور مستقیم با وضعیت دیابت ارتباط دارد. هدف مطالعه حاضر بررسی اثر تمرین تناوبی با شدت بالا(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HIIT</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) بر نسبت آدیپونکتین به لپتین و پروتئین واکنش ‏گر-</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">C</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CRP</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) در موش‏ های دیابتی نوع 2 بود. </span></span><br>
<a name="OLE_LINK4"></a><a name="OLE_LINK3"><strong><em><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">مواد و روش</span></span></em></strong></a><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">‏</span></span></span><strong><em><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> ها:</span></span></em></strong> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه تجربی 42 سر موش صحرایی از نژاد ویستار در محدوده وزنی 54</span></span><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">±</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">205 به سه گروه(کنترل سالم، کنترل دیابتی و دیابتی همراه تمرین تناوبی با شدت بالا(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HIIT</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">)) به طور تصادفی تقسیم شدند. گروه دیابتی تمرین تناوبی با شدت بالا(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HIIT</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) یک هفته بعد از القاء دیابت، به مدت 10 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HIIT</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) را به وسیله تردمیل انجام دادند. <a name="OLE_LINK149"></a><a name="OLE_LINK148">24 ساعت بعد از آخرین جلسه سرم خون موش ‎های صحرایی جهت بررسی متغیرهای خونی جمع‏ آوری شد. داده‎ ﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آزﻣﻮن ﺗﺤﻠﯿﻞ واریﺎﻧﺲ یﮏ ﻃﺮﻓﻪ(</a></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">one-way</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">‏</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">ANOVA</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) و آزمون تعقیبی توکی در سطح </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">≤</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">0.05</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> بررسی شدند.</span></span> <br>
<strong><em><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته‏ های پژوهش:</span></span></em></strong> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">القاء دیابت توسط استرپتوزوتوسین-نیکوتین آمید منجر به کاهش معنادار آدیپونکتین(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P=0.000</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) و لپتین(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P=0.000</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) و افزایش معنادار پروتئین واکنش ‏گر-</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">C</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P=0.000</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) در گروه کنترل دیابتی نسبت به گروه کنترل سالم شد. 10هفته تمرین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HIIT</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> موجب کاهش معنادار در قندخون ناشتا(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P=0.010</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">)، پروتئین واکنش ‏گر-</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">C</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P=0.024</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) و افزایش معنا</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">‎</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">دار سطوح سرمی <a name="OLE_LINK77"></a><a name="OLE_LINK76">لپتین(</a></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P=0.001</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) و آدیپونکتین(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P=0.042</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">در گروه تمرین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HIIT</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> نسبت به گروه کنترل دیابتی شد. </span></span><br>
<strong><em><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">بحث و نتیجه گیری:</span></span></em></strong> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">به نظر می </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">‎</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">رسد تمرین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HIIT</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> از طریق تغییر در سطوح سرمی آدیپونکتین و لپتیـــن موجب بهبود التهاب(پروتئین واکنش‏ گر-</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">C</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) در موش</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">‎</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> های صحرایی دیابتی نوع 2 می</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">‎</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> شود. در تحقیق حاضر 10 هفته تمرین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HIIT</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> موجب افزایش نسبت آدیپونکتین به لپتین و متعاقب آن کاهش پروتئین واکنش ‏گر-</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">C</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;"> شد.</span></span><br>
<h1><em>Introduction:</em> Changes in plasma adipicin and inflammatory parameters in type 2 diabetes are due to obesity and directly related to the condition of diabetes. The aim of this study was to investigate the effect of High intensity interval training (HIIT) on the ratio of adiponectin to leptin and C-reactive protein (CRP) in type 2 diabetic rats.</h1>
<br>
<a name="OLE_LINK122"></a><a name="OLE_LINK123"><em>Materials & Methods:</em></a> In this experimental study, 42 Wistar rats with mean weight of 205±54 were randomly assigned to healthy control, diabetic control and diabetic training groups. <a name="OLE_LINK124"></a><a name="OLE_LINK125">The diabetic training group received ten weeks of HIIT training following the induction of diabetes.</a> At the end of the experimental period, blood samples were taken to assess leptin, adiponectin and insulin resistance. Data were analyzed by one-way ANOVA and Tukey's post hoc test at a significant level of 0.05%.<br>
<br>
<em>Findings:</em> The induction of diabetes by streptozotocin-nicotinamide resulted in a significant decrease in adiponectin (P =0.000) and leptin (P=0.000) and a significant increase in C-reactive protein (P=0.000) in diabetic control group compared to healthy control group Became 10 weeks of HIIT training resulted in a significant decrease in fasting blood glucose (P=0.109), C-reactive protein (P=0.024), and a significant increase in serum leptin levels (P=0.001), adiponectin (P=0.42) In the HIIT training group compared to the diabetic control group.<br>
<br>
<em>Discussion & Conclusions:</em> It seems that HIIT training improves inflammation (C-reactive protein) in type 2 diabetic rats by altering serum levels of adiponectin and leptin. In the present study, 10 weeks of HIIT training led to an increase in the ratio of adiponectin to leptin and consequent reduction of C-reactive protein.
دیابت نوع 2, نسبت آدیپونکتین به لپتین, پروتئین واکنش گر-C, تمرین تناوبی با شدت بالا(HIIT)
Type 2 diabetic, Adiponectin/leptin ratio, C-reactive protein, HIIT training
192
202
http://sjimu.medilam.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1179-2&slc_lang=fa&sid=1
Mohammad
Parastesh
محمد
پرستش
mohamad.parastesh@gmail.com
9600319475328460039240
9600319475328460039240
Yes
Arak univercity
گروه فیزیولوژی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران
Abbas
Saremi
عباس
صارمی
a-saremi@araku.ac.ir
9600319475328460039241
9600319475328460039241
No
Dept of Sport Physiology, Faculty of Sport Sciences, Arak University, Arak, Iran
گروه فیزیولوژی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران