fa مقایسه تاثیر تمرینات ثبات‌ دهنده و کنترل آگاهانه بر متغیرهای منتخب وضعیتی، درد و قدرت عضلات در افراد دارای حرکت پریشی کتف پژوهشي Research <strong><em><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">مقدمه:</span></span></em></strong> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">جهت گیری و حرکت کتف می‌ تواند بر روی عملکرد شانه تاثیرگذار باشد. تغییر در راستای کتف و حرکت در ناحیه شانه، عاملی بالقوه در تغییر زنجیره حرکتی بدن می ‌باشد. هدف تحقیق حاضر مقایسه بین تمرینات ثبات دهنده کتف و کنترل آگاهانه بر روی درد، متغیرهای وضعیتی و قدرت عضلات منتخب در افراد دارای حرکت پریشی کتف می‌ باشد.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span><br> <strong><em><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">مواد و روش ‌ها:</span></span></em></strong> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه مقطعی به صورت آزمایشی بر روی 44 زن دارای حرکت پریشی کتف(الگوی برجستگی زاویه تحتانی و لبه داخلی) دارای میانگین سن 94/1</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">00/26 سال، قد 12/4</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">70/165 سانتی ‌متر و وزن 31/3</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">10/55 کیلوگرم که به صورت هدفمند به شیوه انتصاب تصادفی به سه گروه تمرین کنترل آگاهانه(1)(15=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">n</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">)، ثبات دهنده(2)(15=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">n</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">و کنترل(14=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">n</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) تقسیم شدند. برای تعیین قدرت ایزومتریک عضلات منتخب کتف از دستگاه داینامومتر دستـــی، مــیزان درد از شاخص بصری درد، میزان زاویه سر به جلو از گونیامتر و شاخص طول عضله سینه ‌ای کوچک از خط ‌کش استفاده شد. گروه تجربی، پروتکل اصلاحی درمانی متشکل از تمرینات ثبات دهنده و کنترل آگاهانه را به مدت 6 هفته و هفته‌ ای 3 روز اجرا کردند. </span></span><br> <strong><em><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ‌های پژوهش: </span></span></em></strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">تجزیه و تحلیل اطلاعات نشان داد که میزان سر به جلو(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P₂=0.03, P₁=0.02</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) و درد(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P₂=0.03, P₁=0.04</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) در گروه‌ های تجربی به طور معناداری کاهش یافت. هم چنین قدرت عضلات دندانه ‌ای قدامی در گروه کنترل آگاهانه(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P₁=0.05</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">)، ذوزنقه ‌ای تحتانی در هر دو گروه(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P₂=0.01, P₁=0.00</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">)، ذوزنقه ‌ای میانی در گروه ثبات دهنده(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P₂=0.05</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">)، فوق خاری در گروه کنتـــرل آگاهانه(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P₂=0.04</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) و انعطاف پذیری عضله سینه ‌ای کوچک در هر دو گروه(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P₂=0.00, P₁=0.00</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) به طور معناداری افزایش یافت، اما این افزایش در قدرت عضلات دنـــدانه ای قـــدامی در گـــروه ثبات دهنــــده(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P₂=0.08</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">)، ذوزنقــــه‌ ای میانی در گــروه کنترل آگاهانه(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P1=0.12</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">)، فوق خاری در گروه ثبات دهنده(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P₂=0.07</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) و تحت خاری در هر دو گروه(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P₂=0.93, P₁=0.14</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">) کتف تفاوت معناداری مشاهده نشد. هم چنین در گروه کنترل اختلاف معناداری مشاهده نگردید. تفاوت معنی ‌داری بین دو گروه تجربی در کل متغیرهای اندازه‌ گیری شده وجود نداشت. یافته ‌های تحقیق نشان داد که شرکت در مداخلات به مدت شش هفته موجب کاهش درد، بهبود قدرت در عضلات منتخب کتف و متغیرهای وضعیتی می ‌شود. می ‌توان اذعان داشت که برنامه تمرینات ثبات دهنده و کنترل آگاهانه موجب بهبود جهت دهی و حرکت کتف در افراد دارای حرکت پریشی کتف می ‌شود.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span><br> <strong><em><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">بحث و نتیجه‌ گیری:</span></span></em></strong> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ‌های این تحقیق از تاثیرگذاری تمرین درمانی به عنوان ابزاری ایمن برای بهبود کنترل ناتوانی وضعیتی حمایت کرده و پیشنهاد می ‌شود که تمرینات ثبات دهنده و کنترل آگاهانه به همراه دیگر پروتکل‌ های تمرینی کمربند شانه استفاده گردد.</span></span> <em>Introduction:</em> Scapular orientation and movements can affect the function of the shoulder. Changes in scapular alignment or movement in shoulder regions have the potential to alter the kinetic chain of the body. Therefore, this study aimed at comparing scapular stabilization and conscious control training on postural variables, pain, and selected muscle strength in patients with scapular dyskinesia.<br> &nbsp;<br> <em>Materials & Methods: </em>A cross-sectional study was conducted on 44 female subjects who suffered from scapula dyskinesia (inferior angle and medial border prominent pattern). The mean age, height, and weight of the subjects were 26&plusmn;1.94, 165.7&plusmn;4.12 cm, and 55.1&plusmn;3.31 kg, respectively. The participants were selected purposefully and randomly assigned into stabilization (n=15), conscious control training (n=15) and control groups (n=14). A handheld dynamometer, visual analogue scale, a goniometer, and a ruler were utilized in order to determine the isometric strength of selected scapular muscles, the amount of pain, the amount of forward head angle, and the length of pectoralis minor index, respectively. The experimental groups were subjected to scapular stabilization and conscious control training three days weekly for six weeks.<br> &nbsp;<br> <em>Findings: </em>The results showed that the amount of forward head inclination (P₁=0.02, P₂=0.03) and pain (P₁=0.03, P₂=0.04) decreased significantly in experimental groups. In addition, the strength of serratus anterior muscles (P₁=0.05) and supraspinatus (P₁=0.04) increased significantly in conscious control training group. There was also an increase in the strength of lower <span dir="RTL">‌‌‌</span>trapezius (P₁=0.00, P₂=0.01) and flexibility of pectoralis minor muscle in both groups (P₁=0.00, P₂=0.00) as well as middle trapezius in stabilization group (P₂=0.05). However, there was no increase in the strength of serratus anterior muscles (P₂=0.08), and supraspinatus (P₂=0.07) in stabilization group, middle trapezius in conscious control group (P₁=0.12), and infraspinatus in both groups (P₁=0.14, P₂=0.93). Furthermore, no significant differences were observed between the two experimental groups regarding the variables under study. The results of the study showed that six weeks of interventions may result in the reduction of pain, improvement of selected scapular muscle strength and postural variables. It can be said that the stabilization and conscious control trainings improve the direction and movement of the scapula in people with scapular dyskinesia.<br> &nbsp;<br> <em>Discussion & Conclusions: </em>According to the results, the effect of exercise therapy is confirmed as a safe technique for the improvement of postural disabilities. Therefore, it is suggested that stabilization and conscious control trainings be used with other general&nbsp;shoulder exercise protocols. حرکت پریشی کتف, تمرینات ثبات دهنده, تمرینات کنترل آگاهانه Conscious control training, Dyskinesia, Stabilization training 170 183 http://sjimu.medilam.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4434-1&slc_lang=fa&sid=1 ghazal mohammad golipor agdam غزال محمد قلی پور اقدم ghazal.golipour@yahoo.com 9600319475328460042605 9600319475328460042605 Yes Dept of Biomechanics and Sports Injury, Faculty of Physical Education and Sports Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران amir letafatkar امیر لطافتکار letafatkaramir@yahoo.com 9600319475328460042606 9600319475328460042606 No Dept of Biomechanics and Sports Injury, Faculty of Physical Education and Sports Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران maliheh hadadnezhad ملیحه حدادنژاد m.hadadnezhad@yahoo.com 9600319475328460042607 9600319475328460042607 No Dept of Biomechanics and Sports Injury, Faculty of Physical Education and Sports Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران