fa تغییرات بافت قلب بدنبال مسمومیت با دوکسوروبیسین: مطالعه تجربی اثر محافظتی تمرین هوازی در موش های صحرایی جوان و پیر پژوهشي Research <div style="margin-top:0in;margin-right:2.25pt;margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><strong><em>&nbsp;<span dir="RTL"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مقدمه</span></span></span></em><span dir="RTL"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">:</span></span></span></strong><span dir="RTL"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> دوکسوروبیسین&nbsp;</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"> دوکسوروبیسین یکی از مهم ‌ترین دارو های شیمی درمانی در درمان تومور های جامد می‌باشد که از طریق تولید رادیکال‌ های آزاد و کاهش آنتی اکسیدان ‌ها به سمیت قلبی منجر می ‌شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر پیش درمان سه هفته تمرین هوازی بر تغییرات بافت قلب موش‌ های جوان و سالمند به وسیله دوکسوروبیسین است.</span></div> <span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;"><strong><em><span style="font-family:b mitramso-ascii-font-family: times new roman;">مواد و روش&nbsp; ها</span></em></strong>: <span style="font-family:b mitra;">در این مطالعه 48 سر موش صحرایی نر در دو</span> <span style="font-family:b mitra;">گروه سنی جوان و سالمند مورد مطالعه قرار گرفتند که هر گروه سنی نیز به سه زیر گروه کنترل، دوکسوروبیسین</span> <span style="font-family:b mitra;">(</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">DOX</span></span></span><span style="font-family:b mitra;">) و تمرین+ دوکسوروبیسین</span> <span style="font-family:b mitra;">(</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">T+DOX</span></span></span><span style="font-family:b mitra;">) تقسیم شدند. گروه‌ های تمرینی به مدت سه هفته و پنج روز در هفته با سرعت 17-</span> <span style="font-family:b mitra;">15 متر</span><span style="font-family:b mitra;"> بر دقیقه و زمان 39-25 دقیقه روی نوارگردان دویدند. همه گروه‌ها محلول دوکسوروبیسین (</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">mg/kg</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"> 20) را 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین دریافت کردند. 48 ساعت بعد از تزریق </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">DOX</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"> نیز بافت برداری انجام شد. نتایج بافت‌شناسی به روش توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.</span><br> <strong><em><span style="font-family:b mitramso-ascii-font-family: times new roman;">یافته های پژوهش</span></em></strong><strong><span style="font-family:b mitra;">:</span></strong><span style="font-family:b mitra;"> اجرای پیش درمان تمرین هوازی موجب شد ادم شدید و آپوپتوزی که با القاء دوکسوروبیسین ایجاد شده بود، به تغییر بسیار جزئی کاهش یابد و این کاهش آسیب بافتی در سالمندان مشهود تر بود. </span><br> <strong><em><span style="font-family:b mitramso-ascii-font-family: times new roman;">بحث و نتیجه گیری</span></em></strong><strong><span style="font-family:b mitra;">:</span></strong><span style="font-family:b mitra;"> یافته ‌ها نشان دهنده آسیب شدید عضله قلب در سالمندان و اثرات پیش برنده به سوی آپوپتوز ناشی از القای دوکسوروبیسین بوده، هم چنین اجرای پیش درمان تمرین هوازی با طول دوره کوتاه‌ تر برای بیماران سالمندی که با محدودیت فعالیت بدنی مواجه هستند، باعث افزایش نقش حفاظتی آنتی اکسیدانی بافت قلب می ‌شود</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">.</span></span></span><br> &nbsp;</span></span></span> <strong><em>Introduction</em></strong><strong>:</strong> Doxorubicin is one of the most important chemotherapy drugs for the treatment of solid tumors caused by the production of free radicals and the reduction of antioxidants to cardiac toxicity. The aim of this study is to evaluate the effect of pretreatment of three weeks of aerobic exercise on histological changes in the heart tissue of young and old rats by doxorubicin<span dir="RTL">.</span><br> &nbsp;<br> <strong><em>Materials & methods</em></strong><strong>:</strong> In this study, 48 male rats were divided into two young and old age groups then each age group was also divided into three sub-groups: control, DOX, and exercise + DOX. Exercise groups ran on a treadmill for three weeks and five days a week at a speed of 15-17 meters per minute and time of 25-39 minutes. All groups received the solution of doxorubicin (20 mg kg) at 24 hours after the last exercise session. Finally biopsy was done at 48 hours after injection of DOX. Histological results were analyzed by a descriptive and qualitative method<span dir="RTL">.</span><br> &nbsp;<br> <strong><em>Findings</em></strong><strong>:</strong> The preconditioning of aerobic exercise led to a significant reduction in severe edema and apoptosis induced by doxorubicin, and this reduction in tissue damage was more evident in the elderly<span dir="RTL">.</span><br> &nbsp;<br> <strong>&nbsp;<em>Discussion</em> <em>& conclusion</em>:</strong> The findings indicate severe damage to the heart muscle in the elderly and the positive effects on doxorubicin induced apoptosis, and the effects of driving to apoptosis induced by doxorubicin. Also, the implementation of aerobic exercise pre-treatment with over a shorter period for elderly patients which were faced with the limitations of physical activity would be more appropriate and would lead to increasing the antioxidant protection role of heart tissue<span dir="RTL">.</span><br> &nbsp; تغییرات بافت‌شناسی, سمیت قلبی, دوکسوروبیسین, تمرین هوازی Histological changes, Cardio toxicity, Doxorubicin, Aerobic exercise 34 41 http://sjimu.medilam.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4048-1&slc_lang=fa&sid=1 Soheil Azizi سهیل عزیزی soheil_azizi@yahoo.com 9600319475328460038403 9600319475328460038403 No Dept of Laboratory Medicine, Faculty of Allied Medical Sciences, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیرا پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران Zolikha Hashemichashmi سیده زلیخا هاشمی چاشمی z_hch@yahoo.com 9600319475328460038404 9600319475328460038404 Yes Dept of Sport Physiology, Payame Noor University, Tehran, Iran گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Valiollah Dabidiroshan ولی الله دبیدی روشن vdabidiroshan@yahoo.com 9600319475328460038405 9600319475328460038405 No Dept of Sport Physiology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران Fatemeh Zolfagharzade فاطمه ذوالفقارزاده f.zolfagharzadeh@gmail.com 9600319475328460038406 9600319475328460038406 No Dept of Sport Physiology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران Ahmad Parsaei far احمد پارسایی فر ahmad_parsa203@yahoo.com 9600319475328460038407 9600319475328460038407 No Dept of Sport Physiology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران