fa تأثیر تمرینات پلایومتریک بر عملکرد و میزان فعالیت فیدفورواردی عضلات ساق پای زنان فعال مبتلا به بی ثباتی عمکردی مچ پا در فرود تک پا پژوهشي Research <p dir="RTL" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;line-height:normal;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><strong><em><span style="font-family:b mitra;">مقدمه:</span></em></strong><span style="font-family:b mitra;"> فراخوانی مناسب عضلات اندام تحتانی نقش قابل توجهی در ایجاد ثبات مفصلی بر عهده دارد. </span><span style="font-family:b mitra;">هدف این پژوهش، بررسی تأثیر شش هفته تمرینات پلایومتریک بر عملکرد</span><span style="font-family:b mitra;"> و</span><span style="font-family:b mitra;"> میزان فعالیت فیدفورواردی عضلات ساق پای زنان فعال دارای بی ثباتی عملکردی مچ پا</span> <span style="font-family:b mitra;">در فرود تک پا می&shy;باشد.</span></p> <p dir="RTL" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;line-height:normal;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><strong><em><span style="font-family:b mitra;">مواد و روش ها:</span></em></strong><span style="font-family:b mitra;"> 30 زن فعال دارای بی ثباتی عملکردی مچ پا در این تحقیق نیمه تجربی شرکت نمودند. شش هفته پروتکل تمرینات پلایومتریک پی ین هانگ (طی 18 جلسه) بر روی گروه تمرینی انجام گرفت. </span><span style="font-family:b mitra;">جهت ارزیابی عملکرد از</span> <span style="font-family:b mitra;">آزمون های عملکردی</span> <span style="font-family:b mitra;">(لترال هاپ و مالتیپل هاپ)</span> <span style="font-family:b mitra;">استفاده</span><span style="font-family:b mitra;"> شد. </span><span style="font-family:b mitra;">فعالیت الکتریکی عضلات</span><span style="font-family:b mitra;"> پرونئوس لانگوس، تیبیالیس آنتریور</span> <span style="font-family:b mitra;">و گاستروکنمیوس داخلی </span><span style="font-family:b mitra;">در</span><span style="font-family:b mitra;"> فرود تک پا در پیش آزمون و پس از شش هفته تمرین جمع آوری شد. </span><span style="font-family:b mitra;">تجزیه و تحلیل اطلاعات در میزان معنی&shy;داری کمتر از 05/0 و با استفاده از نرم&shy;افزار </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">SPSS</span></span></span><span style="font-family:b mitra;"> نسخه 20 انجام شد.</span></p> <p dir="RTL" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;line-height:normal;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><strong><em><span style="font-family:b mitra;">یافته های پژوهش:</span></em></strong> <span style="font-family:b mitra;">نتایج نشان داد</span><span style="font-family:b mitra;"> پس از شش هفته تمرینات پلایومتریک، زمان انجام مالتیپل هاپ به طور معنی داری کاهش یافت و </span><span style="font-family:b mitra;">مسافت </span><span style="font-family:b mitra;">لترال هاپ دارای افزایش معنی دار بود. افزایش معنی داری در میزان فعالیت فیدفورواردی عضلات پرونئوس لانگوس و گاستروکنمیوس داخلی</span> <span style="font-family:b mitra;">گروه تمرینی ایجاد شد (05/0</span>&ge;<span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b mitra;">)، اما تغییر در میزان فعالیت فیدفورواردی عضلات تیبیالیس آنتریور مشاهده نشد</span><span style="font-family:b mitra;">(05/0<</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b mitra;">)</span><span style="font-family:b mitra;">. </span></p> <p dir="RTL" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;line-height:normal;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><strong><em><span style="font-family:b mitra;">بحث و نتیجه گیری:</span></em></strong> <span style="font-family:b mitra;">تمرینات پلایومتریک با تغییر در میزان فعالیت فیدفورواردی عضلات پرونئوس لانگوس و گاستروکنمیوس داخلی افراد با بی ثباتی عملکردی مچ پا</span><span style="font-family:b mitra;">، </span><span style="font-family:b mitra;">عملکرد </span><span style="font-family:b mitra;">اندام تحتانی </span><span style="font-family:b mitra;">را بهبود می بخشد</span> <span style="font-family:b mitra;">و بهتر است</span><span style="font-family:b mitra;"> در برنامه های توانبخشی افراد با بی ثباتی عملکردی مچ پا </span><span style="font-family:b mitra;">گنجانده شود.</span></p> <pre> <em>Introduction</em>: Appropriate muscle recruitment has a significant role in the stabilization of joints. The aim of this study is to investigate the effects of six weeks Plyometric training on performance and the feed-forward activation of calf muscles in active females with functional ankle instability in single leg drop landing.</pre> <pre> </pre> <p><em>Materials & methods</em>: Thirty active females with functional ankle instability participated in this quasi-experimental study. The experimental group underwent six weeks of Pi-Yin Hung Plyometric training protocol during the period of 18 sessions. In order to assess the performance, functional tests (lateral hop and multiple hop tests) and ankle joint function assessment tool were used. Electrical activation assessments of peroneus longus, tibialis anterior and gastrocnemius muscles (in single leg drop landing task) were completed in the pre-test and post-test (after six weeks). SPSS Software version 20 was used in order to analyze the data (p<0.05).</p> <p></p> <p><em>Finding</em>: Results revealed that after the implementation of six weeks Plyometric training, multiple hops testing time dropped significantly and lateral hop testing distance had a significant increase.</p> <p></p> <p>A significant increase in the feed-forward activation of peroneus longus and medial gastrocnemius was seen (p&le;0.05), but there were no significant changes at the feed-forward activation of tibialis anterior (p<span dir="RTL"><</span>0.05).</p> <p></p> <p><em>Discussion & conclusion</em>s: Plyometric training by changing the feed-forward activation of peroneus longus and medial gastrocnemius muscles, improved lower extremity performance in patients with functional ankle instability and should be incorporated into rehabilitation programs for those with functional ankle instability.</p> بی ثباتی عملکردی مچ پا, الکترومایوگرافی, فعالیت فیدفورواردی, عملکرد Functional ankle instability, Electromyography, Feed-forward activation, Performance 42 54 http://sjimu.medilam.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2269-3&slc_lang=fa&sid=1 Somayeh Momeni سمیه مؤمنی sm.822003@gmail.com 9600319475328460038590 9600319475328460038590 Yes Dept of Biomechanics and Sport Medicine, Faculty of Physical Education, Kharazmi University, Tehran, Iran گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Amirhoseyn Barati امیرحسین براتی ahbarati20@gmail.com 9600319475328460038591 9600319475328460038591 No Dept of Sport Medicine, Faculty of Physical Education, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran گروه آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Amir Letafatkar امیر لطافت کار letafatkaramir@yahoo.com 9600319475328460038592 9600319475328460038592 No Dept of Biomechanics and Sport Medicine, Faculty of Physical Education, Kharazmi University, Tehran, Iran وه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Aliashraf Jamshidi علی اشرف جمشیدی jamshidi.a@iums.ac.ir 9600319475328460038593 9600319475328460038593 No Dept of Physiotherapy, Faculty of Rehabilitation, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Fariborz Hovanlo فریبرز هوانلو f_hovanoo@sbu.ac.ir 9600319475328460038594 9600319475328460038594 No Depat of Physiology, Faculty of Physical Education, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran گروه فیزیولوژی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران