fa بررسی تأثیر آموزش گروهی حل مسأله بر برخی ویژگی‌های روان شناختی نوجوانان اقدام کننده به خودکشی عمومى General پژوهشي Research <p style="DIRECTION: rtl" align="right">مقدمه: میزان بالای خودکشی و اقدام به آن در میان نوجوانان ضرورت وجود اقدامات درمانی را برای آنان آشکار می‌سازد. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر آموزش گروهی مهارت حل مسأله بر برخی ویژگی‌های روانشناختی(افسردگی، ناامیدی و مهارت های مقابله‌ای) نوجوانان اقدام‌کننده به خودکشی انجام گرفته است. مواد و روش‌ها: در این مطالــــعه تأثیر روش مهارت حل مسأله به عنوان متغیر مستقل بر افسردگی، ناامیدی و مهارت های مقابله‌ای با استفاده از گروه آزمایش و شاهد مورد مطالعه قرار گرفت. مطالعه شوندگان26 نفر بودند که به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و شاهد تقسیم شدند؛ به آزمودنی‌های گروه آزمایش روش حل قدم به قدم مسأله به مدت 12 جلسه آموزش داده شد. متغیرها در شرایط پیش و پس آزمون با مقیاس افسردگی بک، آزمون ناامیدی بک و پرسشنامه مهارت های مقابله‌ای بلینگز و موس اندازه‌گیری شدند. داده‌ها با استفاده از آزمون آماری t مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش: یافته‌ها نشان داد که بین دو گروه آزمایش و شاهد در شرایط پیش از درمان تفاوت معنی‌داری در متغیرهای وابسته پژوهش وجود نداشت اما پس از اجرای روش درمانی تفاوت معنی‌داری در متغیرهای افسردگی، ناامیدی و مهارت های مقابله‌ای دیده شد.(01/0>P) بحث و نتیجه‌گیری: آموزش مهارت های حل مسأله می‌تواند در کاهش میزان افسردگی، کاهش میزان ناامیدی و نیز در بهبودی مهارت های مقابله‌ای نوجوانان اقدام‌کننده به خودکشی مؤثر باشد. </p> Introduction: Intensive studies have been done about the epidemiology and psychological predictors of suicide behavior, but, regarding the treatment, a few controlled investigations have been undertaken. The high suicide rate and attempting it among the adolescents reveal the necessity of remedial measures to be taken. This study has been done to consider the impacts of group problem solving on some psychological characteristics (depression, hopelessness, and coping skills) of adolescents attempting suicide. Materials & Methods: In this research, the impact of problem solving methods was studied as an independent variable on depression, hopelessness and coping skills as dependent variables by an experimental design, using experimental and control groups. The sample consisted of 26 people chosen randomly and divided into two experimental and control groups. The experimental group was trained in a step by step problem solving program for 12 sessions. The dependent variables were measured by Beck Depression Inventor (BDI), Beck Hopelessness Scale (BHS) and Blingz and Mause Coping Skills Questionnaires (CSQ) before and after the intervention. The data were analyzed using T-test. Findings: The results showed no significant difference between the dependent variables of the two groups before the treatment. But after the intervention and performance of the remedial method, there was a significant difference between depression, hopelessness and coping skills variables of the two groups (p<%1). Discussion & Conclusion: According to this investigation, training in problem solving can decrease depression, hopelessness and increase the efficacy in coping skills of adolescents who attemp suicide. اقدام به خودکشی, شناخت درمانی, حل مسأله, نوجوانان attempted suicide, cognitive therapy, problem solving, adolescents 16 22 http://sjimu.medilam.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-137&slc_lang=fa&sid=1 امیدعلی باپیری omidbapiri@yahoo.com 9600319475328460019183 9600319475328460019183 Yes مؤسسه آموزش عالی باختر ایلام قباد بهامین 9600319475328460019184 9600319475328460019184 No مرکز تحقیقات پیشگیری از آسیب های روانی– اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام ، علی فیض‌اللهی 9600319475328460019185 9600319475328460019185 No گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ایلام