fa بررسی یک برنامه آماده سازی جسمانی کودکان مبتلا به فلج مغزی در مجموعه«درمانگر-کودک-والدین» عمومى General پژوهشي Research مقدمه: تحقیقات نشان داده است که فقر حرکتی کودکان مبتلا به فلج مغزی، نهایتا بر تمامی جوانب رشدی آن ها تاثیر منفی می گذارد. زیرا حــرکت یکی از مهم ترین نیازهای رشد طبیعی انسان محسوب می شود و کودکانی که فاقد قابلیت های حرکتی باشند از چنین نعمتی محرومند. لذا در این مطالعه سعی شده با ارائه یک برنامه درمانی حرکتی در حل این مشکل گامی برداشته شود. مواد و روش ها: جامعه آماری تحقیق را 37 کودک دختر و پسر 6 تا 9 ساله مبتلا به فلج مغزی نوع دی پلژی اسپاستیک تشکیل می داد که با استفاده از روش آزمون 6 امتیازی«اجرای حرکات پایه ای» Thrombly C.A(1983) در 2 گروه همگن مورد و کنترل قرار گرفتند. روش های اندازه گیری در نمونه های تحقیق پیش و پس از دوره اجرای برنامه عبارت بودند از: 1-آزمون«اجرای حرکات پایه ای»Thrombly 2-روش پرسشنامه ای برای اندازه گیری متغیر«عقیده والدین در مورد برنامه های تمرینات بدنی» 3- آزمون خود یاری«اشتراس مایر» برای اندازه گیری مهارت های خودیاری 4-روش دینامومتری برای اندازه گیری قدرت پنجه های دست چپ و راست. یافته های پژوهش: تجزیه و تحلیل آماری داده ها پیش و پس از اجرای برنامه بر وجود تفاوت معنی دار در نتایج آزمون Thrombly در هر دو گروه مورد و کنترل، وجود تفاوت معنی دار در نتایج آزمون پرسشنامه ای والدین گروه مورد و عدم وجود آن در گروه کنترل، پیشرفت معنی دار اجرای مهارت های خودیاری گروه مورد نسبت به گروه کنترل و توسعه معنی دار قدرت پنجه های دست چپ و راست هر دو گروه مورد و کنترل دلالت داشت. بحث و نتیجه گیری: با استفاده از مجموعه«درمانگر–کودک–والدین» در شرایط خانگی، می توان ضمن ارتقای سطح اجرای مهارت های خودیاری و سطح اعتماد والدین به برنامه های تربیت بدنی، به همان نتایجی دست یافت که از شرایط تمرینات پایگاهی در مرکز توانبخشی انتظار می رود. Introduction: Studies show that the poor movement in kids leads to paralysis which in turn affects their growth in general. Movement is an important element in the natural growth and development of human beings. Children who lack movement capabilities are deprived of this merit. Materials& Methods: The samples consisted of 37 teenagers (boys & girls) infected with diplegia spastic. They were assigned into two groups based on thrombly CA test (1983), one experimental group and one control group. Different instruments were used in the study such as thrombly CA, an attitude questionaire for the parent's Shtrass Myrse and the dynamometer approach. Findings: Statistical analysis of data before and after the investigations demonstrated of significant differences in test results of Thrombly both in the experimental and control groups. Besides, significant differences were seen in test results out of the questionnaires provided by parents in the experimental group but not in the control group. Self-help skills proved meaningful in experimental groups than the control groups, while significant development of power tiller in left and right hands in both the groups were indicative. Disussion & Conclusion: Through training the therapists, the kids and the parents, one can improve the levels of skills among the given subjects. Also, the confidence level of the parents can be boosted. The results seemed to be consistent with the findings reported in rehabilitation centers. کودکان مبتلا به فلج مغزی, برنامه های آماده سازی جسمانی, مجموعه«درمانگر-کودک-والدین» Physical Fitness of The Children Infected With Cerebral Paralysis Through A work-group of 16 24 http://sjimu.medilam.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-100&slc_lang=fa&sid=1 ramin baluchi رامین بلوچی 9600319475328460019472 9600319475328460019472 Yes