fa مقایسه میزان محصولات پراکسیداسیون چربیها و هموگلوبینA1C در افراد مبتلا به دیابت نوع دو با افراد نرمال عمومى General پژوهشي Research چکیده مقدمه: یکی از مهمترین دلایل بروز عوارضی مانند اترواسکلروز در بیماران دیابتی، اکسیداتیو استرس و ایجـــاد پـــراکسیداسیون لیپیدی بر روی اسیدهای چرب در ســـاختمان لیپیـدها می‌باشد. اندازه گیری میزان مالون دی الدهید ( MDA ) از راههایی است که توسط ان میتوان اکسیداتیو استرس را بررسی نمود. مواد و روش ها: در ایــن مطـــالعه جمعـــاً از 200 نمـــونه استفــاده شــده که 100 نمــونه به عنـــوان گـــروه مــورد (Case group) از افــرادی که حداقل 3 سال سابقه دیابتNIDDM None Insulin Dependent Diabetic Mellitus) ( داشته اند و دارای پرونده در مرکز تحقیقات قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بودند و 100 نفر نرمال ( (Control groupاز افرادی بودند که هیچ گونه سابقه دیابت نداشته و به عنوان گروه شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. در هر دو گروه سطح MDA و HbA1C وFBS اندازه گیری شده و سپس میانگین سطح پلاسمایی آنها با استفاده از نر م افزار SPSS ( Ver. 11)با یکدیگر مقایسه شد. یافته های پژوهش: سطح پلاسمائی MDA در گروه شاهد µmol/Lit 0.7428 ± 0.04و در نمونه های موردµmol/Lit 0.9222 ± 0.3 بوده که به شکل معناداری( p<0.05 ) با گروه شاهد قابل مقایسه ود. میزانHbA1C در گروه مورد %9.387 ± 2.4 و در گروه کنترل 7.356 ± 1.0 % بود و میزان FBS در گروه مورد163.31 ± 56 mg/dl و در گروه شاهد 85.740 ± 10.1 mg/dl بود که نتایج بدست آمده بین گروه شاهد و گروه مورد اختلاف معناداری (p<0.05) را نشان می‌دهد. بحث و نتیجه‌گیری: از نتایج بدست آمده نتیجه‌گیری می شود که میانگین MDA در افراد دیابتی بطور محسوسی بالاتر از گروه کنترل بوده و میانگینHbA1C و FBS نیز در گروه نمونه بالاتر از گروه شاهد بوده است. در بررسی ارتباط بین MDAبا فاکتورهای اندازه گیری شده از نظر ضریب همبستگی ارتباطی وجود نداشت و این امر بیانگر عدم ارتباط سطح MDA با افزایش سطح HbA1C و FBS در افراد دیابتی می‌باشد. Abstract Introduction: Oxidative stress and lipid per oxidation occurrence on fatty acids in lipid structure is held to be a significant factor of atherosclerosis problem in diabetic patients. Measuring Malondialdehyde (MDA) as one way, Oxidative stress can be investigated. Materials & Methods: A total number of 200 people undertook this investigation of whom 100 people (all with a least diabetes history of 3 years ' None Insulin Dependent Diabetic Mellitus" and examination records at cardio-vascular research center of Esfahan university of Medical Sciences) appeared as the "case group". On the other hand, 100 more people with no history of diabetes took part as the " control group". In both the groups, MDA, HbA1c and FBS levels were measured, then the mean plasma levels were compared among them using a Ver.11 SPSS software. Findings: According to the results of this study , MDA plasma level was 0.7428±0.04 mol/lit in the "control group", whil it was 0.9222±0.3 mol/lit in the " case group", a statistic difference which was significantly comparable. The FBS level was 163.31±56 mg/dl in the " case group", whereas it was 85.740±10.1 mg/dl in the "control group". These finds all proved a significant difference between the two studied groups, (p>0.05). Conclusion: It is concluded that the mean of MDA in diabetic patients has considerably been higher than that of the "control group". Further more, the mean of HbA1c and FBS in the "case group" was higher than that of the "control group". There was no significant relationship between MDA and the measured factors. At last, we come to the conclusion that no association exists between MDA level and any increase in FBS & HbA1c levels in diabetic patients. هموگلوببن HbA1C , قندخون ناشتا(FBS), پراکسیداسیون لیپیدها(MDA) malondialdehyde, FBS, diabetes, lipid per oxidation 43 48 http://sjimu.medilam.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-10&slc_lang=fa&sid=1 پریچهر حناچی 9600319475328460019507 9600319475328460019507 Yes ... 9600319475328460019508 9600319475328460019508 No