[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: درباره نشريه :: صفحه اصلي :: آخرين شماره :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 25، شماره 6 - ( 12-1396 ) ::
جلد 25 شماره 6 صفحات 85-73 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر یک پروتکل تمرینی مبتنی بر اصول NASM(آکادمی ملی طب ورزش آمریکا) بر سندرم متقاطع فوقانی آسیب دیدگان نخاعی پاراپلژی
سجاد روشنی1، رضا مهدوی نزاد*2، نرمین غنی زاده حصار3
1- گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2- گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ، rmahdavinejad@yahoo.com
3- گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
چکیده:   (8511 مشاهده)

مقدمه: عدم تعادل عضلانی یک ­چهارم فوقانی بدن یکی از مشکلات افراد آسیب نخاعی پاراپلژی استفاده کننده از ویلچر می باشد. این مسئله خطر ریسک ابتلاء به ناهنجاری ­ها را بالا برده و فرد را در معرض سندرم متقاطع فوقانی قرار می ­دهد. استفاده از تمرینات اصلاحی مبتنی براصول NASM یکی از روش­ های جدید برای برگرداندن تعادل عضلانی و پیشگیری و اصلاح ناهنجاری ­ها می ­باشد. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تاثیر یک پروتکل تمرینی مبتنی بر اصول NASM بر سندرم متقاطع فوقانی آسیب دیدگان نخاعی پاراپلژی بود.
مواد و روش ­ها: ۲۲ مرد آسیب نخاعی پاراپلژی دارای ناهنجاری سر به­ جلو، شانه ­گرد و کیفوز به ­صورت هدف­ دار انتخاب و به دو گروه کنترل۱۰ نفر(33/7±40/40=سن) و تجربی ۱۲ نفر(81/9±58/38=سن) تقسیم شدند. تمرینات مبتنی بر اصول NASM به­ مدت ۱۲ هفته برای گروه تجربی انجام شد. از ابزارهای گونیامتر، دابل­اسکوار و خط ­کش منعطف به­ ترتیب برای اندازه گیری سر به­ جلو، شانه­ گرد و کیفوز استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده­ ها، روش آماری تحلیل واریانس برای داده­ های تکراری در سطح معنی­ داری(P<0.05) مورد استفاده قرار گرفت.
یافته ­های پژوهش: ناهنجاری­ های اندازه­ گیری شده در مطالعه شامل سر به­ جلو، شانه ­گرد و کیفوز از پیش ­آزمون تا پس آزمون در گروه تجربی بهبود معنی ­داری نسبت به گروه کنترل داشتند(P<0.05)
بحث و نتیجه­ گیری: افراد آسیب نخاعی که ساعات زیادی را روی ویلچر می ­نشینند، جهت پیشگیری از عدم تعادل عضلانی و مبتلا­ شدن به ناهنجاری ­های یک­ چهارم فوقانی بدن بهتر است ضمن اصلاح وضعیت نشستن، تمرینات مبتنی بر اصول NASM پیشنهادی در این پژوهش را به­ طور منظم اجرا نمایند.
 

واژه‌های کلیدی: آسیب نخاعی، پاراپلژی، تمرینات NASM، پاسچر، سندرم متقاطع فوقانی
متن کامل [PDF 793 kb]   (5491 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1396/3/29 | پذیرش: 1396/5/21 | انتشار: 1396/12/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Roshani S, Mahdavinejad R, Ghanizadehesar N. The Effect of a NASM-Based Training Protocol on Upper Cross Syndrome in Paraplegia Spinalcord Injury Patients . sjimu. 2018; 25 (6) :73-85
URL: http://sjimu.medilam.ac.ir/article-1-4395-fa.html

روشنی سجاد، مهدوی نزاد رضا، غنی زاده حصار نرمین. اثر یک پروتکل تمرینی مبتنی بر اصول NASM(آکادمی ملی طب ورزش آمریکا) بر سندرم متقاطع فوقانی آسیب دیدگان نخاعی پاراپلژی . مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی ایلام. 1396; 25 (6) :85-73

URL: http://sjimu.medilam.ac.ir/article-1-4395-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 25، شماره 6 - ( 12-1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله دانشگاه علوم پزشکی ایلام Journal of Ilam University of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.2 seconds with 29 queries by YEKTAWEB 4415