[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 24، شماره 1 - ( 1-1395 ) ::
جلد 24 شماره 1 صفحات 133-143 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر میوه گیاه بامیه (Abelmoschus esculentus) بر کنترل قند و انسولین در رت های نر نژاد ویستار دیابتی شده
شهرزاد مسعودی 1، شهربانو عریان2، فخری السادات حسینی3، روزبه فلاحی4
1- کارشناس ارشد دانشگاه خوارزمی، کرج ، shahrzad_masoudi@yahoo.com
2- استاد دانشگاه خوارزمی، کرج
3- استادیار دانشگاه الزهرا، تهران
4- استادیار موسسه واکسن و سرم سازی رازی، کرج
چکیده:   (2671 مشاهده)

مقدمه: دیابت یک ناهنجاری متابولیکی می باشد که علت نقص در ترشح انسولین، نقص در عملکرد انسولین یا هر دو، باعث ایجاد هیپرگلایسمی می شود. هدف از انجام این مطالعه بررسی اثرات پودر میوه گیاه بامیه(Abelmoschus Esculentus (AE)) بر گلوکز و انسولین سرم موش های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین می باشد.

مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی از 25 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار استفاده شد. موش ها به طور تصادفی در 5 گروه 5 تایی شامل گروه کنترل نرمال، کنترل دیابتی و 3 گروه تیمار با پودر میوه بامیه با سه دوز 200، 400 و 600 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن تقسیم شدند. پس از تهیه و تایید گونه گیاه بامیه، میوه این گیاه خشک و به پودر تبدیل شد. گروه های کنترل نرمال و کنترل دیابتی در طول دوره از غذای استاندارد دام تغذیه شدند. گروه های کنترل دیابتی و تیمار در آغاز دوره با تزریق درون صفاقی استرپتوزوتوسین با دوز 60  میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن دیابتی شدند. پس از محرز شدن دیابت هر گروه تیمار به مدت سه هفته دوز بامیه مربوط به خود را به صورت ترکیب با غذای اصلی دریافت کرد. در انتهای مدت آزمایش از تمامی حیوانات خونگیری به عمل آمد و فاکتورهای مورد نظر سنجیده شدند. داده های به دست آمده توسط نرم افزارهای Excel وSPSS  تجزیه و تحلیل شدند.

یافته های پژوهش: نتایج حاکی از افزایش معنی دار سطح گلوکز خون گروه کنترل دیابتی نسبت به کنترل نرمال، و نیز کاهش معنی دار سطح  این فاکتور در گروه های دیابتی تیمار شده نسبت به کنترل دیابتی و رسیدن به سطح نرمال بود. هم چنین سطح انسولین گروه کنترل دیابتی به نسبت کنترل نرمال کاهش معنی دار داشته، ولی با وجود این که هر سه گروه دیابتی تیمار شده نسبت به کنترل دیابتی، به صورت معنی دار افزایش در سطح انسولین خون داشتند تنها گروهی که بامیه را با دوز 200 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن مصرف کرده بود، توانست سطح انسولین خون را به حد نرمال برساند.

بحث و نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه میوه گیاه بامیه می تواند علی رغم به حد نرمال نرسیدن سطح انسولین در گروه های دریافت کننده دوز بالاتر، در هر سه دوز مورد مطالعه، سطح گلوکز خون را به حد نرمال رسانده و به عنوان یک غذای دیابتی مطرح شود.

واژه‌های کلیدی: انسولین، بامیه، دیابت، رت
متن کامل [PDF 788 kb]   (1830 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی جانوری
دریافت: ۱۳۹۴/۲/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۴/۵/۱۹ | انتشار: ۱۳۹۵/۲/۲۱
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Masoudi S, Oryan S, Hoseini F, Fallahi R. The Efficacity of Abelmoschus esculentus Fruit on Insulin Control in Diabetic Male Wistar Rats. sjimu. 2016; 24 (1) :133-143
URL: http://sjimu.medilam.ac.ir/article-1-2672-fa.html

مسعودی شهرزاد، عریان شهربانو، حسینی فخری السادات، فلاحی روزبه. اثر میوه گیاه بامیه (Abelmoschus esculentus) بر کنترل قند و انسولین در رت های نر نژاد ویستار دیابتی شده. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی ایلام. 1395; 24 (1) :133-143

URL: http://sjimu.medilam.ac.ir/article-1-2672-fa.html



دوره 24، شماره 1 - ( 1-1395 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی پزوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایلام scientific journal of ilam university of medical sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.24 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3727