:: دوره 22، شماره 5 - ( 7-1393 ) ::
جلد 22 شماره 5 صفحات 168-178 برگشت به فهرست نسخه ها
نقش التهابی آنزیم میلوپراکسیداز و افزایش میزان آن در بیماران شریان کرونری
خاطره پورنصرت، کوروش سلیمان نژاد، پریچهر یغمایی 1
1- ، p-yaghmaei@yahoo.com
چکیده:   (4467 مشاهده)
مقدمه: آنزیم میلوپراکسیداز(MPO) در فرآیند آترواسکلروزیس و بیماری شریان کرونری(CAD) نقش اساسی دارد. بنا بر این، در این مطالعه مقادیر پلاسمائی این آنزیم در ارتباط با دیگر سازه های خطرساز متداول قلبی-عروقی در بیماران مبتلا به بیماری شریان کرونری پایدار و ناپایدار در مقایسه با افراد کنترل مورد مطالعه قرار گرفت. مواد و روش ها: در این تحقیق 30 بیمار شریان کرونری ناپایدار، 30 بیمار شریان کرونری پایدار و 30 فرد کنترل بر اساس آنژیوگرافی انتخاب گردیدند. مقادیر پلاسمائی میلوپراکسیداز به روش ایمونواسی سنجش گردید. میزان پروتئین واکنشگر C با حساسیت بالا(hsCRP) پلاسما با روش ایمونوتوربیدیمتری تقویت شده با لاتکس سنجش شد. وضعیت پروفایل لیپیدی و لیپوپروتئینی پلاسما(کلسترول-HDL، کلسترول-LDL، کلسترول تام و تری گلیسرید) نیز با روش های آنزیمی تعیین شدند. دیگر سازه های خطرساز قلبی-عروقی نیز بر اساس پرونده پزشکی افراد و پرسش نامه مشخص گردیدند. یافته های پژوهش: مقادیر میلوپراکسیداز و hsCRP در بیماران شریان کرونری ناپایدار بیشتر از بیماران شریان کرونری پایدار بود. هم چنین مقادیر این دو بیومارکر در بیماران شریان کرونری پایدار بیشر از افراد کنترل بود.P<0.01)) در گروه بیماران، میلوپراکسیداز رابطه معنی داری با hsCRP و نیز با بروز بیماری شریان کرونری نشان داد.(P<0.01) بحث و نتیجه گیری: افزایش مقدار پلاسمائی میلوپراکسیداز به عنوان یک پیش بینی کننده مثبت بیماری شریان کرونری عمل می کند و مقادیر پلاسمائی آن می تواند بین بیماران شریان کرونری ناپایدار، بیماران شریان کرونری پایدار و افراد کنترل افتراق قائل شده و ارزش تشخیصی داشته باشد.
واژه‌های کلیدی: میلوپراکسیداز، بیماری شریان کرونری، پایدار، ناپایدار
متن کامل [PDF 536 kb]   (1177 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بیوشیمی
دریافت: ۱۳۹۳/۴/۱ | پذیرش: ۱۳۹۳/۵/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۳/۸/۲۶


XML   English Abstract   Print



دوره 22، شماره 5 - ( 7-1393 ) برگشت به فهرست نسخه ها