[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 25، شماره 6 - ( 12-1396 ) ::
جلد 25 شماره 6 صفحات 73-85 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر یک پروتکل تمرینی مبتنی بر اصول NASM(آکادمی ملی طب ورزش آمریکا) بر سندرم متقاطع فوقانی آسیب دیدگان نخاعی پاراپلژی
سجاد روشنی1، رضا مهدوی نزاد 2، نرمین غنی زاده حصار3
1- گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2- گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ، rmahdavinejad@yahoo.com
3- گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
چکیده:   (1576 مشاهده)

مقدمه: عدم تعادل عضلانی یک ­چهارم فوقانی بدن یکی از مشکلات افراد آسیب نخاعی پاراپلژی استفاده کننده از ویلچر می باشد. این مسئله خطر ریسک ابتلاء به ناهنجاری ­ها را بالا برده و فرد را در معرض سندرم متقاطع فوقانی قرار می ­دهد. استفاده از تمرینات اصلاحی مبتنی براصول NASM یکی از روش­ های جدید برای برگرداندن تعادل عضلانی و پیشگیری و اصلاح ناهنجاری ­ها می ­باشد. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تاثیر یک پروتکل تمرینی مبتنی بر اصول NASM بر سندرم متقاطع فوقانی آسیب دیدگان نخاعی پاراپلژی بود.
مواد و روش ­ها: ۲۲ مرد آسیب نخاعی پاراپلژی دارای ناهنجاری سر به­ جلو، شانه ­گرد و کیفوز به ­صورت هدف­ دار انتخاب و به دو گروه کنترل۱۰ نفر(33/7±40/40=سن) و تجربی ۱۲ نفر(81/9±58/38=سن) تقسیم شدند. تمرینات مبتنی بر اصول NASM به­ مدت ۱۲ هفته برای گروه تجربی انجام شد. از ابزارهای گونیامتر، دابل­اسکوار و خط ­کش منعطف به­ ترتیب برای اندازه گیری سر به­ جلو، شانه­ گرد و کیفوز استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده­ ها، روش آماری تحلیل واریانس برای داده­ های تکراری در سطح معنی­ داری(P<0.05) مورد استفاده قرار گرفت.
یافته ­های پژوهش: ناهنجاری­ های اندازه­ گیری شده در مطالعه شامل سر به­ جلو، شانه ­گرد و کیفوز از پیش ­آزمون تا پس آزمون در گروه تجربی بهبود معنی ­داری نسبت به گروه کنترل داشتند(P<0.05)
بحث و نتیجه­ گیری: افراد آسیب نخاعی که ساعات زیادی را روی ویلچر می ­نشینند، جهت پیشگیری از عدم تعادل عضلانی و مبتلا­ شدن به ناهنجاری ­های یک­ چهارم فوقانی بدن بهتر است ضمن اصلاح وضعیت نشستن، تمرینات مبتنی بر اصول NASM پیشنهادی در این پژوهش را به­ طور منظم اجرا نمایند.
 

واژه‌های کلیدی: آسیب نخاعی، پاراپلژی، تمرینات NASM، پاسچر، سندرم متقاطع فوقانی
متن کامل [PDF 794 kb]   (760 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: متخصص طب فيزيكي و توانبخشي
دریافت: ۱۳۹۶/۳/۲۹ | پذیرش: ۱۳۹۶/۵/۲۱ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۲/۱۵
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Roshani S, Mahdavinejad R, Ghanizadehesar N. The Effect of a NASM-Based Training Protocol on Upper Cross Syndrome in Paraplegia Spinalcord Injury Patients . sjimu. 2018; 25 (6) :73-85
URL: http://sjimu.medilam.ac.ir/article-1-4395-fa.html

روشنی سجاد، مهدوی نزاد رضا، غنی زاده حصار نرمین. اثر یک پروتکل تمرینی مبتنی بر اصول NASM(آکادمی ملی طب ورزش آمریکا) بر سندرم متقاطع فوقانی آسیب دیدگان نخاعی پاراپلژی . مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی ایلام. 1396; 25 (6) :73-85

URL: http://sjimu.medilam.ac.ir/article-1-4395-fa.html



دوره 25، شماره 6 - ( 12-1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی پزوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایلام scientific journal of ilam university of medical sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.24 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 3767